Test jezelf: Kan jij zorg ontvangen?

Hoe goed kun jij zorg ontvangen?

 

Situatie 1: Je voelt je somber en zit met een lastig dilemma en komt er niet uit
a. Je blijft piekeren en piekeren, na er eens met iemand over gehad te hebben durf je diegene niet weer ‘lastig te vallen’ en je blijft piekeren en piekeren
b. Je hebt een avondje met iemand daarover gekletst. Je vond het prettig, maar je voelt je schuldig dat het zoveel over jouw dilemma ging
c. Je belt een paar vrienden om je dilemma voor te leggen. Je vind het prettig dat ze met je mee denken.
d. Je bespreekt je dilemma tot uit den treure met allerlei mensen, maar het brengt je niet verder. Ook al heb je het er met mensen over, toch voel je je niet gehoord of begrepen.

Situatie 2: Je voelt je niet lekker en een buurman biedt aan even boodschappen voor je te doen

a. Hoe haalt hij het in zijn hoofd dit aan te bieden. Zo ziek ben je toch ook weer niet. Je weigert en zoekt een oplossing waarbij je geen mensen belast.
b. Je accepteert het dankbaar, maar voelt je schuldig en neemt je voor zodra je beter bent een cadeautje voor hem te kopen
c. Je bent blij en geeft hem dankbaar het boodschappenlijstje
d. Je vraagt hem ook nog even langs 2 andere winkels te fietsen en bent teleurgesteld als hij niet aanbiedt ook nog even voor je te koken.

Situatie 3: Je zit in de put en hebt behoefte aan iemand die aardig voor je is

a. Je schaamt je dat je je zo somber voelt en doet net of er niets aan de hand is als je mensen ontmoet. Wie zit er nu op jouw verhaal te wachten?
b. Je vertelt sommigen mensen dat het niet zo goed gaat, maar gaat snel over op een ander onderwerp. Je wilt anderen niet belasten.
c. Je zoekt een aantal mensen waarvan je verwacht dat ze naar je luisteren en vertelt waar je mee zit en waar je behoefte aan hebt.
d. Je voelt je teleurgesteld in mensen die niet zien dat het slecht met je gaat, en ook al doen mensen wel eens dingen voor je, het lijkt net of ze niet begrijpen wat je nodig hebt. Aardige of opbeurende dingen die mensen zeggen lijken nooit gemeend of echt te helpen.


Situatie 4: Je hebt een verlies geleden, een vriendin vraagt hoe het voor je is.

a. Je grinnikt wat en zegt dat het wel meevalt. Je zegt dat ook tegen jezelf, want er zijn mensen die het veel erger hebben dan jij.
b. Je zegt dat het inderdaad een verlies is, wanneer je vriendin medeleven toont wuif je dat weg en vind je dat ook weer niet nodig.
c. Je vertelt hoe het voelt om zo’n verlies te lijden en vind het fijn te horen dat je vriendin begaan met je is.
d. Je voelt je verloren door het geleden verlies. Niemand kan dat goed begrijpen. Het medeleven dat je vriendin toont is best mooi, maar daar wordt je verdriet niet minder van.

 

Uitkomst

Vooral a: Jij laat weinig tot geen zorg toe. Verschillende opvattingen staan je in de weg om hulp te ontvangen. Hier maak je het jezelf (en soms ook anderen) moeilijk mee.
Veel mensen vinden het prima zo nu en dan iets voor je te doen en vinden het zelfs fijn van betekenis te kunnen zijn.
Je hebt kans dat jij wel vaak degene bent die voor anderen klaar staat, maar andersom houd je de boot af, omdat dat te dichtbij komt. Door anderen ook eens voor jou te laten zorgen of emotioneel dichter bij te laten komen, bouw je een meer gelijkwaardig contact op.
Door zoveel alleen te doen en jezelf groot te houden loop je meer kans op gevoelens van overspannenheid en eenzaamheid.
Onderzoek je opvattingen eens, regelmatig hebben mensen die hier last van hebben erg ‘zwart-wit- denkbeelden’ over hulp aanvaarden; Is het werkelijk zo dat niemand iets voor jou kan betekenen?

Vooral b: Je wilt best wat hulp aanvaarden, maar het mag niet te dichtbij komen of te serieus worden. Met name als het wat serieus wordt ben je geneigd de andere kant op te kijken. Wat jammer is omdat je dan de intentie van de hulp mist. Door de hulp ook dankbaar te kunnen aanvaarden geeft dit juist een bevredigend gevoel en kan het werkelijk troost bieden dat anderen begaan met je zijn.
Door dit van anderen te ontvangen, kan je dit zelf ook vrij bieden aan anderen.
Ook voor jou geldt hetzelfde advies als hierboven: Onderzoek de opvattingen die je ervan weerhouden de zorg binnen te laten komen. En probeer eens uit om opener te zijn naar vrienden.
Je kan dit stap voor stap oefenen.

Vooral c: Jij kan zorg ontvangen en dit ook dankbaar aanvaarden. Je geniet ervan als vrienden en voor je zijn en als je merkt dat je behoefte hebt aan steun kan je dat van anderen vragen. Je ervaart een gelijkwaardigheid in je vriendschappen, waarbij je er ook voor hen wilt zijn als dat nodig is.
Je maakt je er geen zorgen over dat je te veel bent of je weet dat je relaties dat dragen kunnen.
Als je het moeilijk hebt is dit een grote bron van steun voor je.
Vooral d: Je ontvangt wel zorg, maar je kunt dit niet echt ontvangen. Eigenlijk landt de zorg die je krijgt niet, alsof er een voedingsbodem ontbreekt.
Het is belangrijk dat je beseft dat anderen nooit voldoende steun kunnen bieden om die voedingsbodem te leggen. De bodem moet bij jou van binnenuit groeien, en daar moet je in investeren. Als jij de bodem niet legt, valt alle steun van anderen in een bodemloze put. En het kan dat anderen dit dan inderdaad als ‘te belastend’ gaan ervaren. .
Je leert de bodem te leggen door je verdriet en eenzaamheid serieus te nemen en daar zelf zorg voor te hebben. Wanneer je voor jezelf kunt zorgen, zul je ook meer hebben aan zorg van anderen voor jou, zonder teveel van hen te verwachten.

 

MINDCARE-opening-118

 
Rozemarijn van der Vinne is Pessotherapeut en is aangesloten bij MINDCARE.

Misschien ken je meer mensen die het leuk vinden dit soort blogs te lezen. We vinden het leuk als je dit blog liked en deelt. (Dat kan door hier beneden op het hartje te klikken of het ‘deel-icoontje’.)

Je kan ook mee doen aan de MINDCARE Inspiratieavond op 2 september. Rozemarijn geeft dan een workshop over ‘Zorg ontvangen’. Deze workshop is voorbij.
Wil je jouw type verder uitwerken in een pesso-werk?
Kijk eens bij de pesso-zaterdagen!

 

No Comment

8

Post A Comment