Grrr… Irritatie!

“Doe niet zo irritant!”

 

Vorige week merkte ik het weer: ik had een kort lontje. Ik ergerde me aan gezucht, aan gesmak, aan uitblijven van waardering voor mijn geploeter… Als ik wil kan ik me heel goed irriteren aan van alles. Niet dat dat het leven leuker maakt, en leven met mij al helemaal niet. Niet voor de ander, maar ook niet voor mezelf.

Aan die kleine irritaties die zich opstapelen door de dag merk ik dat ik weer aan mijn tax zit. Dat het tijd is om extra rust in te bouwen. Ik weet ondertussen best goed wat mijn tempo is. En dat het lager ligt dan het maatschappelijk gemiddelde. Niet omdat ik zo langzaam ben, wel omdat we met elkaar steeds sneller willen. De grote valkuil, ook die van mij.

wave_Marjan
Tijd voor rust dus. Tijd voor mezelf. Ik zoek dan mijn eigen plek, bijv mijn bed of werkkamer en maak het daar gezellig: lekker warm, goeie verlichting, kussentje in mijn rug, dikke sokken om mijn voeten. Een bordje op de deur: niet storen, aub! En mijn schrijfboek. Mij helpt het om te schrijven hoe het met me gaat, waar ik tegen aanloop, wat ik veel vind, wat te weinig. En vooral ook waar ik heel blij mee ben. Ik lees ook vaak even terug: zo zie ik wat er is veranderd in de loop van de tijd, wat ik nog steeds lastig vind. Waar ik toen blij van werd, wat nu al vanzelfsprekend is.
Contact met anderen: waar krijg ik energie van, waar word ik moe van? En wat is mijn aandeel daarin. Klinkt misschien als hard werken, maar zo voelt het niet. Het is gewoon wat voor me uitschrijven, nog eens terug lezen en op die manier meer begrip krijgen voor mijn korte lontje. O ja, ik zie het al… Te veel boeiende ontmoetingen en te weinig tijd om weer even te landen, rustig te worden, en op te laden. Goed om te weten! Ik pak mijn agenda en plan de komende weken mijn rustmomenten. Hèhè, dat lucht op!
Weer terug in de dagelijkse routine, merk ik dat mijn korte lontje verdwenen is. Gewoon door ruimte te nemen om met mezelf te zijn. Zo eenvoudig kan het zijn. In de therapeutische sessies gaat het zo vaak over gebrek aan tijd voor jezelf, tijd met jezelf. Door hier kleine stapjes in te zetten met regelmaat, merk je wat een groot verschil dit kan opleveren. Een aantal reacties van cliënten: ik ben geduldiger, ik ben meer tevreden, ik merk nu dat ik teveel werk en er te lang mee bezig blijf. Ik wil liever meer tijd met mijn partner besteden… Mooi he? En dat allemaal door het korte lontje en de kleine stapjes die daarna gezet werden.

Ik wens je sfeervolle dagen, met een lekker tempo wat bij jou past en tijd met jezelf!

 

MINDCARE-opening-110

 

Marjan wolynski is Lichaamsgericht therapeut en is aangesloten bij MINDCARE. Hier kan je meer over haar lezen

Misschien ken je meer mensen die het leuk vinden dit soort blogs te lezen. We vinden het leuk als je dit blog liked en deelt. (Dat kan door hier beneden op het hartje te klikken of het ‘deel-icoontje’.)

No Comment

8

Post A Comment